Heldhaftige piloten gezocht

Ah, daar lag ie dan in een mooie kartonnen doos. Ik zal het niet snel vergeten, want het doosje was onmiskenbaar in de Konami stijl vormgegeven. Op de voorkant stond een afbeelding van een ruimteschip dat op de vlucht leek voor een lava man, uiteraard in een zilveren kader. Het is ondertussen alweer zo’n 20 jaar geleden dat ik Axelay in de budgetbak van een Mediamarkt in Duistland liet liggen.

Verveeld van het herhaaldelijk uitspelen van favoriete Super NES games als Super Castlevania en Super Metroid dook ik laatst maar weer eens Marktplaats op. En wat zag ik daar? Jawel, de Japanse versie van Axelay voor een schijntje. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen.

Het is me ondertussen duidelijk dat ik in mijn jongere jaren toch een grote inschattingsfout heb gemaakt, want ik heb zo het idee dat als ik Axelay destijds had gekocht het nou een van mijn favoriete games op de Super NES was geweest. Axelay bewijst namelijk het ongelijk van iedereen die van mening is dat de Super NES te zwak is om heftige shoot ’em ups aan te kunnen.

Interessant genoeg is Konami zelf debet geweest aan dit valse imago. Gradius III staat dankzij haar belachelijke slowdown namelijk te boek als een van de slechtere conversies van een arcade game naar een console. Axelay heeft hier gelukkig geen last van en is in sommige opzichten zelf technisch hoogstaand en innovatief te noemen.

Het spel heeft qua opzet nog het meeste weg van Life Force, waar vertikaal scrollende levels afgewisseld worden met horizontaal scrollende levels. In tegenstelling tot veel tijdgenoten kan je aan het begin van elk level je eigen arsenaal samen stellen (bestaande uit 3 wapens), waartussen je op elk moment kunt switchen. Alle wapens hebben zo hun eigen sterke en zwakke punten en tijdens je ruimtereis zal je geregeld tactische keuzes moeten maken.

Axelay ging zowaar met zijn tijd mee en maakte op indrukwekkende wijze gebruik van de Super NES’ mode 7 mogelijkheden in de vertikaal georiënteerde levels, terwijl de horizontaal georiënteerde levels juist vol zitten met parallax scrolling en transparancy effecten. Het spel bestaat uit 6 levels die niet alleen technisch gezien goed verzorgd zijn, maar onderling ook sterk qua thema verschillen.

Zo begin je boven de wolken, maar al snel reis je door de ruimte richting een zwaar bewaakte stad, een ondergrondse grot, een lava planeet en kom je een armada tegen alvorens je de basis van de vijand kunt betreden. Deze werelden worden uiteraard bewaakt door zware machines met brute kanonnen en het is heerlijk om hun patronen uit te vogelen en ze vervolgens aan flarden te knallen.

Toegegeven, 6 levels lijkt op het eerste gezicht niet heel veel, maar naar mijn mening zijn ze qua lengte wel precies goed. Sommige levels zijn voorzien van tussenbazen, hetgeen ook voor de nodige afwisseling zorgt. Op de standaard moeilijkheidsgraad is het spel goed te doen voor welke gamer dan ook, maar genrefans komen natuurlijk het meest aan hun trekken in een hogere moeilijkheidsgraad. Het is wel een typische console shoot ‘em up, waarbij dood gaan gewoon respawnen op de plek des doods betekent in plaats van het level vanaf het begin moeten herspelen.

Wat ook typisch is is het vertrouwde Konami gevoel. Gradius invloeden kom je zowel in visuele thema’s tegen alsmede het geluid. En over het geluid gesproken, de soundtrack is aan de hand van Taro Kudo, die eerder ook een uitstekende bijdrage leverde aan het sublieme Super Castlevania. De muziek is lekker catchy en bepaalde motieven keren herhaaldelijk terug, waardoor zowaar een kleinschalig auditief narratief wordt gecreëerd.

Axelay stamt alweer uit 1992. Net zoals het nu moeilijk voor te stellen is dat er toen al überhaupt Mediamarkten waren, is het ook moeilijk voor te stellen waarom ik deze game destijds links liet liggen. Dat het Konami logo garant stond voor kwaliteit wist ik al sinds de MSX dagen, maar dat een console shoot ‘em up zo lekker zou spelen vergeleken met haar voorgangers op de NES had ik ook niet kunnen weten.

Gelukkig lijken de meeste gamers van weleer zich dat ook niet te realiseren en kunnen we dergelijke games nou voor een prikkie van het internet plukken. Fans van oude Konami games en shoot ‘em ups in het algemeen doen er goed aan om eens te kijken of iemand er nog eentje voor ze heeft liggen, want Axelay bewijst het ongelijk van de criticasters van de Super NES. Moderne gamers lijken overigens pech te hebben, want Konami heeft de game nooit op Nintendo’s Virtual Console service uitgebracht in Europa. Dat mag toch wel een kleine schande heten.

[Axelay | Super NES | Regio: Japan]

1 reactie

Opgeslagen onder Digi-taal

Een Reactie op “Heldhaftige piloten gezocht

  1. Pingback: Er zit muziek in wolken | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s