Naar nieuwe hoogtes zuigen

De kwaliteit van de games met Nintendos allesetende ballonklodder varieert enorm; sommige zijn alledaagse actiegames voor kinderen, andere zijn ronduit experimenteel, maar de meeste zijn simpelweg vermakelijk. Eentje stak echter met kop en schouders boven de rest uit: Kirby’s Fun Pack op de Super NES. Tenminste, dat was zo, totdat Nintendo het spel uitbracht op de DS en flink uitbreidde onder de naam Kirby Super Star Ultra.

Net zoals Kirby’s Adventure pas tegen het einde van het leven van de NES uit kwam, wachtte Nintendo met het uitbrengen van Fun Pack tot begin 1997 in Europa. Dat er toen nog leven in de Super NES zat bewezen tijdgenoten als Donkey Kong Country 3 en Terranigma, maar optimale timing was het allerminst. Gamers die een beetje met hun tijd meegingen zaten ondertussen al lang op hun Playstations en Saturns te spelen.

Een heruitgave van Fun Pack was dus zo’n slecht idee nog niet. Het kenmerkte zich grafisch door haar grote, dikke sprites, dus het was geen goede match voor een rerelease op de GameBoy Advance. Hoewel het beeldscherm van de DS nauwelijks groter is dan dat van een GameBoy Advance beeldscherm, is het net groot genoeg om Fun Pack recht aan te doen. Door de levensbalken en andere onnodige informatie naar het tweede scherm te verplaatsen wisten de mannen van HAL Laboratory genoeg ruimte vrij te maken voor een overzichtelijk spel op het bovenste beeldscherm.

Ik heb zo mijn twijfels of de 2009 release van Super Star Ultra een blijvende indruk wist te maken op de verkoopcharts, maar aan de kwaliteit van het spel ligt het allerminst. Het origineel bestond uit 7 individuele “games,” hoewel je deze net zo goed als werelden met daarin levels kan zien als je het een beetje cynisch bekijkt.

In Spring Breeze herspeel je levels uit het originele Kirby’s Dream Land, maar nou met de kopieer vaardigheden die Kirby in zijn eerste game nog niet had. Dyna Blade is een traditioneel Kirby avontuur van 6 levels, waarin een vogel de droomwereld terroriseert. Gourmet Race is een speedrun door een handjevol levels, waarin Kirby en King Dedede zoveel mogelijk moeten eten om aan snelheid te winnen.

Het wordt een stuk interessanter in The Great Cave Offensive. Hier bevindt Kirby zich in een grot en moet hij niet alleen de uitgang zien te vinden, maar ook zoveel mogelijk schatten mee naar buiten nemen. Kwa structuur zit deze game vrijwel hetzelfde in elkaar als Kirby & The Magical Mirror, hoewel het een stuk kleinschaliger is en dus ook een stuk overzichtelijker. Leuk detail voor Nintendo fans is dat alle schatten refereren naar andere Nintendo games.

Na deze game kan je Revenge of Meta Knight spelen, wat wederom speelt als een traditionele Kirby game. Milky Way Wishes gooit de standaard regels vervolgens overboord, door de speler geen gebruik te laten maken van Kirbys kopieer vaardigheden. In plaats daarvan kan je specifieke vaardigheden permanent verkrijgen, die je makkelijk met je touch screen kan activeren wanneer je maar wilt. Rest nog The Arena, wat een boss rush is van de meeste bazen die in de voorgaande 6 games voorkwamen.

Eenmaal klaar met de originele games kan je verder gaan met 4 nieuwe. Revenge of the King is een remake van Spring Breeze, met nieuwe vijanden en levels. Helper to Hero is een boss rush waarin je direct controle neemt over een van Kirbys vijanden. Metanightmare Ultra is duidelijk geïnspireerd door de Metanightmare modus uit Nightmare in Dream Land, waarin je als Metanight zo snel mogelijk door een deel van de levels uit de andere games uit Super Star Ultra moet spelen. The True Arena sluit de DS epiloog af, wat een boss rush is met de bazen van de nieuwe DS games.

Ondanks het feit dat 3 van de 10 games in feite boss rushes zijn is er veel variatie in het aanbod van Super Star Ultra. Grafisch gezien is het spel her en der opgepoetst ten opzichte van het Super NES origineel, hoewel dit meestal slechts achtergrondelementen betreft. Dit was op zich niet echt nodig, want het origineel was al rijk aan kleur en animatie. Je merkt duidelijk dat het van origine geen DS titel was, want de sprites en achtergrondelementen zijn een stuk groter dan we voorheen in handheld Kirby games hebben gezien. Het is even wennen in het begin dat je met een relatief kleinere spelruimte te maken hebt, maar na een paar levels gespeeld te hebben valt het niet eens meer op.

Ook de geluidseffecten doen vermoeden dat we met een Super NES game te maken hebben. Waar Mouse Attack nog een heleboel nieuwe vreemde, nieuwe geluidseffecten introduceerde zal hier alles je bekend in de oren klinken. De muziek is zoals te verwachten doorgaands erg vrolijk en heeft de overgang naar de Nintendo DS vrij goed doorstaan.

Kwalijke ontwikkeling is dat er ook lichtelijk aan het level design en de onderliggende systemen is gesleuteld. Kirby games staan niet bekend om hun moeilijkheid, maar het is vreemd dat Nintendo het nodig lijkt te vinden om iets dat elk kind uit kan spelen nog makkelijker te maken. Deze trend begon met de heruitgaven van klassiekers als Kirby’s Adventure en de Mario games op de GameBoy Advance en Nintendo lijkt vast te houden aan deze revisie mentaliteit.

Ter compensatie zijn de 4 nieuwe games van hogere moeilijkheidsgraad. Toch zal het slechts The True Arena zijn die gamers echt moeite op zal leveren; de overige games zijn goed te doen voor wie dan ook. Dit komt mede door Kirbys enorm uitgebreide vaardigheden. In tegenstelling tot in zijn NES en GameBoy avonturen kan Kirby verschillende aanvallen doen met gekopieerde vaardigheden. De mogelijkheden zijn zo divers dat de meeste vaardigheden meerdere pagina’s aan movelist hebben.

Het is makkelijk te zien hoe Fun Pack de rest van de serie heeft beïnvloed. Sinds hij hoedjes begon te dragen in zijn Super NES avontuur is Kirby hier in andere delen niet meer mee opgehouden. Ook de gestage – zo niet pijnlijk trage – uitbreiding van vaardigheden in zijn GameBoy Advance games en Mouse Attack is direct terug te leiden naar Fun Pack. Sterker nog, Kirby & The Amazing Mirror is in feite niks meer dan een multiplayer uitbreiding van het concept waarmee in The Great Cave Offensive al werd geëxperimenteerd.

En over multiplayer gesproken, Super Star Ultra is ook met een tweede speler te spelen. Je partner neemt dan controle over Kirbys hulpje. Er zijn ook drie nieuwe multiplayer minigames, die met z’n vieren zijn te spelen. Geheel in de geest van de tijd zijn deze nieuwe games met het touch screen te spelen en hebben dus weinig te maken met de rest van het spel.

Ondanks het feit dat het Super Star Ultra aan een uitdagende moeilijkheidsgraad ontbreekt is het moeilijk om het spel niet aan te raden aan Nintendo fans. Audiovisueel zit het sterk in elkaar en qua vaardigheden is dit zonder meer Kirbys meest veelzijdige optreden. Op de DS komt Super Princess Peach nog het meest in de buurt qua luchthartige stijl, maar qua kwaliteit staat het dichter bij New Super Mario Bros. dan treurige games als Yoshi’s Island DS en Wario – Master of Disguise.

Het ontneemt Mouse Attack geheel zijn bestaansrecht en je vraagt je af waarom die game überhaupt ooit gemaakt is. Je zal Super Star Ultra tegenwoordig niet meer zo snel in de winkel zien liggen, maar zoek vooral door. Het is de beste traditionele Kirby game en een van de meer vermakelijke games op de DS.

[Kirby Super Star Ultra | Nintendo DS | Regio: Europa]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Naar nieuwe hoogtes zuigen

  1. Pingback: Pufloos doorvliegen | patraversus

  2. Pingback: Huilen met Princess Peach | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s