Zware burtatie

Toen verslaggeefster Serene Branson op 13 februari ’s ochtends wakker werd kon ze waarschijnlijk niet vermoeden dat ze zelf het gesprek van de dag zou worden. Tijdens de verslaggeving van de Grammy Awards 2011 op CBS2 werd ze live op TV getroffen door een migraine aanval, wat resulteerde in een heftige en spraakmakende viral film op Youtube.

Serene oogt op het eerste gezicht erg vrolijk, maar zodra haar mond opengaat gaat het fout. Haar praatje duurt slechts 8 seconden, maar de kijker wordt niet alleen geconfronteerd met de vreemdste brabbeltaal in jaren, maar ook een doodsbange presentatrice.

Het is moeilijk te doorgronden welke boodschap ze over wilde brengen. De anchorman in de studio doet vermoeden dat ze op het punt staat backstage verhalen en hoogtepunten van de avond te delen met de kijkers. We verstaan echter hooguit dat er sprake is van wat vrij vertaald ongeveer neerkomt op: “hele, hele erge burtatie vanavond”.

Het hele voorval komt over als een linguïstische horrorfilm. De gesproken woorden zijn onverstaanbaar en komen zeer komisch over. Je ziet echter pure wanhoop in de ogen van de presentatrice. We verwachten dit soort teksten van Zanger Rinus in een nieuwe internethit, maar niet van een presentatrice uit Hollywood.

Het duurde niet lang voordat het infantiele gedeelte van het internet aan de haal ging met deze beelden. Dankzij de vele bewerkingen kunnen we haast spreken van een post-serieuze drama film. Toch wekt de film, kort als deze is, bij mij eerder sympathie op dan een gevoel van leedvermaak. De humor van de situatie overstijgt niet de ernst ervan. In tegenstelling tot het leed dat we eerder al zagen in de klassieker Best Cry Ever is het lijden van Serene Branson niet van dusdanig universeel karakter dat ik er nog vaker naar zal willen kijken.

Dat wilt echter niet zeggen dat de woorden die zij uitspreekt niet heel erg grappig zijn. Woorden als ‘burtation’ spreken snel tot de verbeelding en zijn dan ook al terecht opgenomen in de online Urban Dictionary. Luister naar haar woorden zonder beeld erbij en je gedachten geven al snel vorm aan wat ze probeert te zeggen. Ik vermoed dat ze onder de indruk is van de zeer grote burtatie en daarom snel wilt overgaan op pitten eten op een terrasje. Het kan natuurlijk ook dat ze iets anders bedoelt.

Aan het begin van haar verslag heeft Serene nog een grote glimlach op haar gezicht. Het is pijnlijk om te zien dat daar na 8 seconden helemaal niks meer van over is. Haar mond vouwt in elkaar en je weet dat ze elk moment in huilen uit gaat barsten. Wederom een gelijkenis met Best Cry Ever, alleen eentje die niemand verder mee zou maken. Rocky Lockridge kampte echter met meer problemen dan slechts migraine, dus vermoedelijk heeft de kijker niks bijzonders gemist.

Het is indrukwekkend dat dankzij open media platformen als Youtube persoonlijk leed een heel andere dimensie kan krijgen. 13 Februari 2011 gaat voor Serene Branson de geschiedenis in als de ellendigste dag van haar leven, maar voor veel kijkers is het niks meer dan grappige nonsens. Ook ik zie de humor in haar lijden, maar vind het evenzeer een beetje ongepast om er op grote schaal aan de haal mee te gaan. Stel ik me aan, of heb ik gelijk? Neem zelf een kijkje op Youtube en vorm je eigen mening!

[A very, very heavy burtation tonight | Youtube]

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Media nieuwe stijl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s