Escapisme in de grote stad

Ah, het prostitutiegenre. Hoewel het een spannend exploitatie genre lijkt, gaan deze films vooral over het leed dat de dames van lichte zeden dagelijks meemaken. De TV film Boulevard (1994) is niet anders. Toch onderscheid deze Canadese productie zich van haar genregenoten: Lou Diamond Phillips speelt een gemene pooier en Lance Henriksen laat zijn gezicht zien als narcotica agent!

Boulevard begint in het ziekenhuis als Jennefer (Kari Wuhrer) zojuist haar pasgeboren kindje ter adoptie stelt. Flashbacks maken duidelijk dat dit niet bepaald een liefdeskind was en nadat Jennefer het ziekenhuis verlaat laat ze niet alleen haar kindje achter, maar ook haar vervelende leven. Met slechts een paar kleren op zak stapt ze op de bus naar Toronto, om daar aan een nieuw leven te beginnen.

Helaas valt het leven zonder goed plan niet mee en valt ze in een hoerenbuurt in de portiek van een winkel in slaap. Ervaren prostitué Ola (Rae Dawn Chong) ziet het met lede ogen aan en besluit Jennefer tijdelijk onderdak te geven. Ola is echter niet de enige persoon die de komst van Jennefer was opgevallen: zowel pooier Hassan (Lou Diamond Phillips) en narcotica agent McLaren (Lance Henriksen) houden ook een oogje in het zeil. Als overmaat van ramp blijkt haar ex-vriendje J-Rod (Joel Bissonnette) haar ook op het spoor te zijn.

Wie denkt dat dit de perfecte ingrediënten zijn voor een spannende thriller in het nachtleven van Toronto heeft het mis. Boulevard vertelt namelijk in eerste instantie het verhaal van de sluimerende liefde tussen Ola en Jennefer. De gebeurtenissen op straat zijn hier totaal ondergeschikt aan. Ook de constante dreiging die de aanwezigheid van Jennefers ex representeert komt pas aan het einde van de film tot uiting.

Als Ola Jennefer nog maar net in huis heeft weet ze niet echt wat ze met haar aan moet. Jennefer heeft geen plannen voor de toekomst en is kompleet hulpeloos. Uit medelijden mag ze bij Ola blijven, maar op een gegeven moment raken de twee goed bevriend. Ola begint Jennefer zelfs mee te nemen de straat op, waar ze haar waarschuwt voor de Hassan de pooier. Dat was goed advies, want Hassan behandeld zijn hoertjes met harde hand. Als Ola is gearresteerd door McLaren laat Jennefer zich in haar onschuld toch door Hassan verleiden en wordt ze prompt misbruikt.

De film portretteert Jennefer als een vrij onschuldig meisje, en het is dan ook vreemd dat ze op een gegeven moment besluit zelf ook te gaan tippelen. Ze wijkt ondertussen niet meer van Ola’s zijde en bezoekt ook samen met haar seksfeestjes. Als ze tijdens zo’n feest even naar huis gaat om van kleding te wisselen krijgt ze de schrik van haar leven als haar ex J-Rod opeens voor haar deur staat. Na meer dan een week lang elke avond in zijn auto de straten van Toronto af te zijn gegaan heeft hij via een hoertje Jennefer eindelijk weten te vinden.

J-Rod ontvoert haar naar een bos en het wordt al snel duidelijk waarom Jennefer voor deze griezel is gevlucht. Gelukkig heeft ze tegenwoordig een pistool op zak en kan ze eindelijk met haar verleden afrekenen. Ola gaat ondertussen verhaal halen bij Hassan waar Jennefer is, maar komt niet verder dan zijn harde pimp hand. Wanneer Jennefer hierachter komt moet ook Hassan er aan geloven. De film eindigt net zoals hij begon, met Jennefer die het ziekenhuis verlaat. Waar er in het begin een nieuw leven was geboren (letterlijk en figuurlijk) gaat er aan het einde een leven verloren (wederom zowel letterlijk als figuurlijk). Jennefer verliest haar goede vriendin Ola, maar zweert ook haar bestaan als prostitué af.

Het acteerwerk in Boulevard val gelukkig reuze mee. Rae Dawn Chong komt over als iemand de voor elke cent in haar leven moet vechten en Kari Wuhrer doet het zo slecht nog niet als de naïve Jennefer. Lou Diamond Phillips is op zijn gemeenst als pooier Hassan en Lance Henriksen speelt een agent zoals hij dat wel vaker heeft gedaan, hoewel zijn rol uiterst marginaal is. Het solide acteerwerk verhult helaas niet het saaie en voorspelbare script.

Er gebeurt simpelweg niet genoeg in de straten van Toronto. De kijker wordt veelvuldig getrakteerd op de dagelijkse ellende van prostituees, maar daar maak je eerlijk gezegd geen leuke film mee. Er is aan de andere kant ook niet genoeg geloofwaardige opbouw in de personages van Chong en Wuhrer om een interessant liefdesverhaal neer te zetten. Henriksen is er letterlijk om politie agent te spelen, maar de gebeurtenissen komen zo alledaags over dat het je als kijker niet echt raakt. Het is ongeloofwaardig dat een ogenschijnlijk onschuldig plattelandsmeisje als Jennefer zich op zou houden in het Red Light Discrict van Toronto. Even onwaarschijnlijk is het dat haar ex haar voornamelijk zoekt in deze omgeving. Het hele personage J-Rod is sowieso overbodig, aangezien Hassan niet alleen een prima slechterik is, maar contextueel gezien ook een logische keuze is.

Boulevard is in concept een interessante film: geplaatst in het nachtleven van een grote stad zien we hoe prostituees de avond doorkomen, terwijl op de achtergrond een lesbisch liefdesverhaal bemoeilijkt wordt door een gemene pooier en een kwaadaardige ex. Voor een TV film is de cinematografie en muziek ook nog dik in orde, maar het is helaas een net niet film. Dankzij de goede optredens van de hoofdrolspelers wordt het nooit een pijnlijk slechte film, maar oh wat is het uiteindelijk een saai geheel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Cinematiek!

0 Reacties op “Escapisme in de grote stad

  1. Pingback: Vergeet oma niet | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s