Vier sterren voor de prijs van een

Soms vraag je je af hoe het kan dat een bedrijf haar eigen feestje zo erg weet te verpesten. Nintendo kwam op het briljante idee om de 25ste verjaardag van Super Mario Bros. (in Japan) te vieren door een gelimiteerde oplage van Super Mario All-Stars opnieuw uit te geven op de Wii. Ze kunnen er nog zoveel prullaria bijstoppen als ze willen, de PAL versie is alleen in 50hz te spelen en komt zodoende niet mijn huis in.

Het is moeilijk te geloven dat er ook in 2010 nog steeds bedrijven waren die hun consumenten zo in de maling durven te nemen. 60hz capabele CRT TV’s zijn al 2 decennia de normaalste zaak van de wereld en moderne plasma en LCD TV’s hebben uiteraard al helemaal geen moeite om een PAL60 dan wel NTSC signaal weer te geven. Wat een memorabele gebeurtenis had moeten zijn werd dus ook een pijnlijke teleurstelling. Gelukkig kan een kritische gamer wel degelijk aan zijn trekken komen via een omweg.

Wie even zoekt op Marktplaats of eBay kan namelijk voor minder dan een tientje een Amerikaanse cartridge van Super Mario All-Stars voor de Super NES op de kop tikken. Kijk, dan ben je slim bezig. De echte fan heeft natuurlijk een NTSC Super NES op zolder staan, maar je bent vergeven als je alleen maar een import convertor hebt. Ook ik heb me in mijn jeugd goed vermaakt met de PAL versie van All-Stars, maar met leeftijd komt wijsheid. Net zoals je geen Fido Dido T-shirt meer zal dragen ga je natuurlijk ook geen 50hz games spelen als dat niet nodig is.

De keuze van Nintendo om Super Mario All-Stars opnieuw uit te geven was geen slechte, want ook in 2011 zijn de originele Mario games nog zeer goed te spelen. Je kan je afvragen wat voor een extra waarde het heeft als je de originele NES games ook via de Virtual Console service kan spelen, maar goed. In 1993 kwam het idee van een heruitgave van vier NES games zeer cynisch op mij over, maar mijn mening is door de jaren heen erg veranderd. Natuurlijk zijn de originele NES versies nog zeer goed te spelen, maar als je ze ook kan spelen met mooiere graphics en savegames, waarom zou je dan niet voor die versies gaan?

Alle sprites zijn voor de gelegenheid opnieuw ingekleurd en de achtergronden zijn grondig onder handen genomen met een kleurrijke en gedetailleerde make-over. Het zijn misschien niet de mooiste graphics die ooit op een 16-bit systeem waren te bewonderen, maar de nieuwe stijl is coherent en getrouw aan de originele games. Alle vier de games hebben duidelijk een individueel karakter kwa presentatie, maar toch kan je zien dat ze tot dezelfde reeks horen.

Wat rest er verder eigenlijk te zeggen over deze games die zo veel hebben bijgedragen aan de nog jonge geschiedenis van het videogame medium? Super Mario Bros. was in zijn tijd een heuse openbaring. Tot de release van het Nintendo Entertainment System waren games op computers vaak arcade-achtige single screen scrolling games. Ook de gewone Mario Bros. – jawel, die bestaat ook – speelde zich af op een enkel beeldscherm dat niet kon scrollen en had haar roots volledig in de arcadehal.

Vroeger dachten we nog dat Mario een Italiaanse loodgieter uit Manhatten was. Hoe hij in het Mushroom Kingdom terecht kwam om een zekere prinses Paddenstoel te redden deed er niet echt toe. Ze was toch nooit aanwezig in het kasteel. Hij rende zich rot door acht werelden om zijn geliefde prinses te redden, maar het was pas op het allerlaatste moment dat hij haar ook echt vond. Hij werd wel beloond met een kusje voor zijn moeite, dus het loonde uiteindelijk wel.

Super Mario Bros. 2 is een geval apart, want onze Mario 2 is niet de Japanse Mario 2. De Japanse Mario 2 is iets dat vriendelijke mensen tegenwoordig ‘expansion pack’ zouden noemen, en is meer van hetzelfde als Super Mario Bros, maar dan 10 keer zo moeilijk. Aangezien deze game nooit buiten Japan is uitgebracht moet je de aanwezigheid van The Lost Levels dan ook zien als een extraatje voor de fans.

Ik ben van mening dat we destijds weinig gemist hebben, want onze Super Mario Bros. 2 poept heel hard op de Japanse Mario 2. Super Mario Bros. 2 heeft vier verschillende speelbare characters, unieke game mechanics en leuke vijanden. Het spel speelt zich geheel af in een droom van Mario – wat overigens een subtiele manier van Nintendo is om het hele spel te bagatelliseren. Zijn doel is om de bewoners van Subcon te bevrijden van de tirannie van Wart de kikker. De beloning voor Mario? Goede nachtrust.

Rest alleen nog Super Mario Bros 3. Deze game komt echt tot zijn recht in Super Mario All-Stars dankzij de aanwezigheid van savegames. Wie vroeger geen gebruik maakte van de warp fluitjes moest acht gigantische werelden doorkruisen voordat hij bij Koopa op de stoep stond. Door moderne technologie als batterijen kunnen we deze trektocht sinds 1993 gelukkig level voor level doen.

Koopa bracht voor de gelegenheid ook zijn kinderen mee deze keer, hoewel we helaas nooit er achter zijn gekomen wie hun moeder is. Dat is misschien maar beter ook, want Koopa lijkt gefixeerd op prinses Paddenstoel. Zou mama Koopa weten dat haar man er een interspeciale relatie op na houdt? Alweer moet Mario de prinses redden en deze keer krijgt hij niet eens een kusje op het einde. De reis is belangrijker dan de bestemming zullen we maar zeggen.

De tand des tijds is bijzonder aardig geweest voor Super Mario All-Stars. De games zijn stuk voor stuk klassiekers in het platformgenre en het is nog steeds leuk om weer eens prinses Paddenstoel te redden. Omdat je de Amerikaanse cartridge zo op de kop tikt hoef je niet eens de dure Amerikaanse versie van de Wii release te kopen om even terug de tijd in te gaan. Wie de Super NES versie speelt heeft als bijkomstig voordeel dat het spel in zijn native resolutie wordt afgebeeld en dus niet ge-upscaled wordt zoals op de Wii. Ik wist wel dat het slim was dat ik die ouwe TV van mijn oma niet had weggedaan.

[Super Mario All-Stars | Super NES | Regio: Amerika]

4 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

4 Reacties op “Vier sterren voor de prijs van een

  1. Pingback: Huilen met Princess Peach | patraversus

  2. Pingback: De roze vleesballon | patraversus

  3. Pingback: Dat verdomde egeltje | patraversus

  4. Pingback: Paniek in dromenland | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s