Kusje kusje

Wie aan een Nicolas Cage film begint moet hem ook helemaal uitzitten. Cage geeft graag net dat beetje extra tijdens zijn optreden, maar je weet als kijker nooit wanneer hij zich laat gaan. De zwarte komedie Vampire’s Kiss (1988) is een van zijn eerdere films en tevens een van zijn minst subtiele optredens. Het is een heus spektakel.

In Vampire’s Kiss staat de totale mentale ondergang van Peter Loew (Nicolas Cage) centraal. Loew is leidinggevende bij een uitgeverij en houdt er een spannend nachtleven op na. Hij is regelmatig in nachtclubs te vinden en gaat gemakkelijk een romance aan met nieuwe vrouwen. Zijn leven lijkt perfect, totdat er op een avond tijdens het vrijen met zijn vriendin een vleermuis de kamer binnen vliegt. Na deze gebeurtenis neemt Loews verbeelding langzaam maar zeker zijn leven over.

Hij vertelt nog tegen zijn psychiater (Elizabeth Ashley) dat hij seksueel opgewonden raakte toen hij de vleermuis de kamer uit jaagde. De psychiater ziet er geen kwaad in, maar later ontmoet hij de mooie Rachel (Jennifer Beals) in een bar. Deze vrouw is wat ruwer in bed en bijt hem ogenschijnlijk in zijn nek. Loew vreest dat hij door een vampier is gebeten en in zijn groeiende waanzin begint hij zich ook als een vampier te gedragen.

Terwijl hij zijn verstand verliest gaat hij ook nog steeds elke dag naar het werk. Hier leeft hij zijn negatieve gevoelens jegens vrouwen uit op zijn secretaresse Alva (Maria Conchita Alonso). Hij drijft haar tot wanhoop door haar op te zadelen met een rotklusje dat helemaal niet belangrijk is. Alva is het soort vrouw dat bang is voor haar baas, maar geen ontslag durft te nemen omdat ze het inkomen hard nodig heeft.

Als Loew niet overdag zijn secretaresse terroriseert gaat hij ’s avonds de straat op om zijn nieuwe vampier levensstijl vorm te geven. Zo zien we hem door een park achter een duif aan rennen en deze even later opeten in zijn appartement. De vampiertanden willen niet echt groeien, dus gaat hij naar een Chinese winkel om ze te kopen. Ivoren tanden zijn hem te duur, dus verlaat hij de winkel met een setje plastic speelgoedtanden.

Loew bereikt zijn eerste echte dieptepunt wanneer hij Alva aanrandt op het werk. Ze probeert hem nog af te schrikken met haar pistool, maar er zitten alleen maar losse flodders in. Dit bevestigd voor Loew dat hij onsterfelijk is en hij leeft zich flink uit op zijn secretaresse. Gek als hij is gaat hij later naar zijn favoriete nachtclub, waar hij een meisje doodbijt met zijn plastic vampiertanden. Hij lijkt de ernst van de situatie in te zien, maar het is dan al te laat, want zowel de politie als Alvas broer zijn dan al op zoek naar hem.

Vampire’s Kiss is een film als geen ander. Het optreden van Cage is zo over-the-top dat het niet eens over-the-top meer is te noemen. Tijdens de film neemt hij steeds meer manieren van een cliché tv vampier over. Hij is bang voor zonlicht, ziet zijn reflectie niet in spiegels en loopt voorovergebogen door de straten. Loew verliest te pas en te onpas zijn geduld en schreeuwt er aardig op los. Je zou het optreden van Cage nog het beste kunnen typeren als een kruising tussen Rik Mayall en Tommy Wiseau op crack.

De kijker maakt Loews waanzin mee zoals hij het ervaart, dus de film is af en toe moeilijk te volgen. Toch krijg je nog voldoende aanwijzingen toegereikt om te weten dat Loew gek aan het worden is en dit dus geen serieuze vampierfilm is. Hij groeit bijvoorbeeld geen vampiertanden en zonlicht lijkt hem niet te schaden, ondanks dat hij het uitschreeuwt van de pijn. We zien hem ook op tv naar Nosferatu kijken, die ongetwijfeld zijn grote voorbeeld is.

Wat naast het optreden van Cage nog het meest opvalt is de karakteristieke afbeelding van Manhatten gedurende de film. Je kijkt onmiskenbaar naar een film uit de jaren 80 en de locaties waarin de film zich afspeelt doen heerlijk nostalgisch aan. Dit was de eerste grote film van regisseur Robert Bierman en hij heeft met Vampire’s Kiss echt een geweldige film afgeleverd.

Nicolas Cage bevond zich nog op een relatief vroeg punt in zijn carrière toen hij deze film opnam. Later zou hij veelvuldig gecast worden als actieheld, maar films als Vampire’s Kiss en Raising Arizona (1987) bewijzen dat hij tot meer in staat is. Wie eens wat anders wilt zien doet er dan ook goed aan om Vampire’s Kiss eens te bekijken. Het verhaal is heerlijk bizar en het optreden van Cage is haast van een andere planeet. Een echte aanrader!

[Vampire’s Kiss | DVD | Regio: 2]

3 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

3 Reacties op “Kusje kusje

  1. Pingback: Lichtelijk ontvlambare actie | patraversus

  2. Pingback: Psychedelisch politiewerk | patraversus

  3. Pingback: Apen 2 – Engelen 0 | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s