Wie een kuil graaft voor een ander…

Waarom moet het zo zijn? Ik heb zojuist The Pit and the Pendulum (1991) van regisseur Stuart Gordon gezien en ik ben er niet vrolijk van geworden. Deze losse verfilming van het verhaal van Edgar Allan Poe kenmerkt zich door dubieus acteerwerk, goedkope muziek en een vreselijk script. En Lance Henriksen in de rol van Groot Inquisiteur Torquemada.

Nou is dat laatste natuurlijk ook de enige reden waarom iemand deze aanfluiting zou willen zien. Henriksens interpretatie van Torquemada is zeer intens en het is een van zijn meer gedenkwaardige optredens. Torquemada is er zeker van dat heksen alleen een waardevolle bekentenis af zullen leggen wanneer ze gemarteld worden. Mede dankzij zijn excentrieke manier van praten en bijna kale hoofd is hij een overtuigende griezel. Henriksens hoofd is gemaakt voor kaalheid en het is haast jammer dat hij niet vaker deze look heeft aangenomen in films.

Maar andere films met Lance Henriksen hebben in het verleden al aangetoond dat zijn aanwezigheid alleen geen garantie is voor een goede film. The Pit and the Pendulum speelt zich af in Spanje in 1492, tijdens de Inquisitie. De film focust voornamelijk op Antonio (Jonathan Fuller) en Maria (Rona de Ricci), een bakker en zijn vrouw. Als ze op een dag op straat brood aan het verkopen zijn worden ze meegesleurd met een menigte die de publieke executie van eens heks wilt zien. Maria vind het maar niks en komt op de vrouw en wordt uiteraard meteen gearresteerd op verdenking van hekserij door de mannen van Torquemada.

De rest van de film vind plaats in het slot van de inquisiteurs. Antonio probeert zijn vrouw te redden, maar wordt al snel betrapt en opgesloten. Beide personages worden vervolgens meerdere malen gemarteld en de film houdt zich hier weinig bij in. Vooral arme Maria heeft het slecht en wordt door bijna alle personages in de film mishandeld dan wel onzedelijk betast. Lance Henriksen zien deelnemen in scènes van zeer expliciet geweld voelt een beetje aan alsof je een eendje een put in ziet lopen.

Bizar genoeg worden de martelscènes afgewisseld met komedie. Net een heks gemarteld? Laten we vooral luchtig blijven en er een grapje over maken. Het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers helpt ook niet echt. Zowel Fuller als De Ricci vallen regelmatig uit de toon tijdens hun scènes. Jonathan probeert heldhaftig over te komen, maar uiteindelijk schreeuwt hij maar wat. De Ricci schreeuwt ook veel, maar komt nooit echt heel bang of wanhopig over. De hulpjes van Torquemada spelen hun rollen een stuk beter, maar zij lijken er voornamelijk te zijn voor comic relief.

Het einde van de film laat zien waarom het verhaal gebaseerd is op het verhaal van Poe. Wat blijkt, Torquemada is verliefd op Maria, maar kan niet met zijn gevoelens overweg. Om haar te kwellen kwelt hij Antonio. Hij redeneert dat als Antonio dood is ze geen keuze heeft behalve van hem te houden. Helaas voor hem gaat lijkt Maria dood te gaan in haar cel, nadat hij haar tong heeft afgeknipt.

Droevig en boos heeft hij een langzame dood voor Antonio bedacht, in zijn speciale martelkamer. Antonio ligt vastgebonden op de grond terwijl een vlijmscherp pendulum steeds sneller naar beneden zakt, klaar om hem in tweeën te splijten. Antonio weet met behulp van ratten los te geraken, maar schrikt als in het midden van de kamer ook nog een dodelijke kuil lijkt te zijn. Torquemada gaat het gevecht met hem aan en op typische Henriksen wijze bewijst hij de juistheid van het spreekwoord: “wie een kuil graaft voor een ander…”

Helaas heb ik niet kunnen genieten van The Pit and the Pendulum. Henriksen speelt zijn rol zeer serieus, maar de film springt geregeld van een hele donkere toon over naar een hele luchtige. Hierdoor is het moeilijk in te schatten of regisseur Gordon nou een horrorfilm voor ogen had of een donkere komedie. Het eindproduct werkt in ieder geval als geen van beiden. De film kende een gelimiteerde release in bioscopen, maar werd al snel op video uitgebracht. Tegenwoordig kunnen we ons geld verspillen aan de DVD versie.

Als er een ding is dat de film wel goed overbrengt dan is het de zinloosheid van een heksenjacht. Zodra de machthebbenden besluiten dat je schuldig bent kom je niet meer van dat vooroordeel af. Zelfs als Torquemada inziet dat Maria geen heks is knipt hij haar tong af zodat ze niemand de waarheid kan vertellen. Ik wil niet stigmatiseren, maar The Pit and the Pendulum is een slechte film. Niet slecht genoeg dat de DVD op de brandstapel moet, maar wel slecht genoeg dat ik hem alleen aan de allergrootste Lance Henriksen fans aan kan raden.

[The Pit and the Pendulum | DVD | Regio: 2]

1 reactie

Opgeslagen onder Cinematiek!

Een Reactie op “Wie een kuil graaft voor een ander…

  1. Pingback: Stomige tijden | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s