Gezellig onderweg

Lance Henriksen is het soort acteur dat ook in slechte films vaak een goede performance neerzet. Hij verdiept zich graag in zijn personage en acteert vervolgens ook vanuit zijn gedachten. Meestal resulteert dit in een overdreven performance, zodat hij ver boven zijn medespelers uitsteekt. In The Nature of the Beast (1995) is het echter zijn tegenspeler die de meeste aandacht opeist met zijn optreden.

The Nature of the Beast is een tv film aan de hand van regisseur Victor Salva, die je misschien ook kent van de Jeepers Creepers reeks. De film draait helemaal om de interactie tussen Adrian (Eric Roberts) en Jack (Lance Henriksen). Als Jack door Nevada rijdt ziet hij een politieteam aan de zijkant van de weg een auto met daarin een lijk inspecteren. Een man waarschuwt hem dat dit het werk is van de ‘Hatchet Man’ en dat Jack maar beter geen nieuwe vrienden kan maken op zijn reis. Niet veel later komt Jack een lifter tegen, maar laat deze wijselijk aan de kant staan.

Het mag niet baten, want kort daarna treffen ze elkaar alsnog op een wc in een diner. Vanaf dat moment wijkt Adrian niet meer van Jacks zijde en maakt hij hem helemaal gek. Jack draagt opzichtig een koffer met zich mee en er is een man op de vlucht met miljoenen aan gestolen casino geld. Adrian gebruikt dit feit tegen Jack, hoewel Jack ook zijn eigen theorieën lijkt te hebben over wie Adrian is.

Als Jack de benen probeert te nemen zonder Adrian stuit hij op een politie barricade en is hij gedwongen het stadje weer in te gaan. Moe als hij is huurt hij een motelkamertje, maar het duurt niet lang voordat Adrian op zijn deur staat te bonken. Als de Hatchet Man weer toegeslagen lijkt te hebben besluiten de twee er tussenuit te gaan. Tijdens hun reis door het niemandsland van Nevada agiteert Adrian Jack meer en meer. Zowel het plezier in het gezicht van Roberts en de moedeloosheid in het gezicht van Henriksen spreken boekdelen en het is duidelijk dat de twee acteurs helemaal op gaan in hun rol.

Henriksen speelt voor de verandering geen over-the-top slechterik, maar een ogenschijnlijk onschuldige zakenman. Hij is gekleed in een pak en heeft een bierbuik van elke dag op kantoor zitten. Uit alles blijkt dat hij een veilig en saai leven lijdt. Het personage van Roberts is precies het tegenovergestelde: voor een zwerver ziet hij er nog verdomd goed uit en hij verdedigd openlijk zijn cocaïne gebruik. Het is dan ook niet vreemd dat Jack zich laat domineren door de opdringerige Adrian. Maar een goede thriller zou geen goede thriller zijn als er niet meer aan de hand was.

In de tweede helft van de film komt ‘the nature of the beast’ van Jack naar boven en moet Adrian de prijs betalen voor zijn destructieve gedrag. De film geeft de kijker wisselende signalen over wie nou precies wie is, maar als Adrian en Jack arriveren in Jacks vakantiehuisje wordt snel duidelijk dat je Jack beter niet boos kan maken. Jack slaat Adrian knock-out met zijn koffer, geeft hem een overdosis en begraaft hem vervolgens levend in zijn achtertuin. Zo kennen we je weer Lance.

The Nature of the Beast is een leuke mix van de woestijnstalker en hitchhiker thriller genres. Adrian is het soort lifter dat je nooit mee moet nemen en hij maakt het leven van Jack tot een ware hel. Jack lijkt het perfecte slachtoffer voor Adrian, hoewel hij impliciet zelf een woestijnstalker is. Wanneer Jacks ware aard naar boven komt vraagt Adrian hem nog waarom hij de enige persoon die hem accepteert voor wie hij is zou willen vermoorden. Jack geeft hier geen antwoord op, maar ik vermoed dat het komt omdat Adrian een echte eikel is.

Beide heren zetten een uitstekende performance neer, maar het is Roberts die de show steelt als zwervende junkie. Hij is labiel genoeg om ook als moordenaar gezien te kunnen worden en de film houdt deze schijn lang op. Adrian lijkt instinctief te weten dat Jack wel een moordenaar is, maar toont geen enkele angst voor hem. Henriksen speelt zijn personage ingetogen en beheerst, maar je ziet aan zijn gezicht dat het steeds moeilijker wordt voor hem om niet door te slaan.

De twist op het einde is enigszins voorspelbaar, maar dat doet weinig af aan de rest van de film. Roberts en Henriksen acteren zo goed dat het moeilijk te geloven is dat je naar een tv film zit te kijken. Het is alleen de kwaliteit van de achtergrondmuziek die verraad dat je inderdaad naar een low budget tv productie kijkt. Vlak voor de eind credits worden we ook nog getrakteerd op een Bijbels citaat, maar dat is dan weer net iets te pretentieus is voor een film als deze.

Helaas lijkt ook deze Henriksen film niet in Europa uitgebracht te zijn, hoewel je dat natuurlijk nooit met honderd procent zekerheid kan zeggen. Je zal als fan dus op zoek moeten gaan naar een regio 1 DVD, of als je echt wanhoopt de Duitse video release onder de naam Bad Heat – Highway des Todes. Voor fans van zowel Eric Roberts als Lance Henriksen is The Nature of the Beast in ieder geval een aanrader!

[The Nature of the Beast | DVD | Regio: 1]

2 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

2 Reacties op “Gezellig onderweg

  1. Pingback: Gele tinten | patraversus

  2. Pingback: Apen 2 – Engelen 0 | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s