Post-apocaliptisch matje

Na meerdere slechte films met Lance Henriksen achter elkaar gezien te hebben was het even tijd voor iets anders. Terug naar de jaren 90. Met bikers en undercover FBI agenten. Oké, en Lance Henriksen. Kenners van domme actiefilms kennen ‘m wel: Stone Cold (1991).

Het is het soort film dat je ook wel eens ’s avonds tijdens willekeurig zappen in het weekend tegenkomt. Een over-the-top actieheld neemt het op tegen een charismatische tegenstander die alle wind in de zeilen lijkt te hebben. In Stone Cold wordt de actieheld gespeeld door voormalig worstelaar Brian Bosworth. Met zijn fysiek en kapsel zit het sowieso goed, want hij ziet eruit alsof ie rechtstreeks uit een post-apocalyptische kapsalon is gestapt.

Het is aan John Stone (Bosworth) de taak om de lokale Aryan Brotherhood te infiltreren, in opdracht van de FBI. Eenmaal binnen moet hij contact zien te leggen met Chains Cooper (Lance Henriksen), de ruige leider van het zooitje ongeregeld. Coopers linkerhand Ice (William Forsythe) vertrouwd Stone niet helemaal en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een aangename, doch nooit al te ingewikkelde actiefilm.

Stones indrukwekkende fysiek komt hem goed van pas, want tijdens de film zien we hem van het ene gevecht in het andere geraken. Dat zijn tegenstanders geen mietjes zijn moge duidelijk zijn en de gevechten hebben vaak een hoog Mr. T gehalte, waarbij de vechtersbazen elkaar omstebeurt in het gezicht slaan zonder dat het effect lijkt te hebben. Wanneer vuisten niks uithalen schroomt Stone er niet voor om ook zijn pistool erbij te betrekken en zelf de meest onschuldige objecten exploderen van vreugde wanneer ze gepenetreerd worden door zijn kogels.

Cooper wilt maar al te graag zaken doen met de opvallende Stone, maar is tegelijkertijd ook bezig om een aanslag op een rechtbank voor te bereiden. Hij doet weinig onder aan Stone als het op uiterlijk aankomt en ziet eruit als een nazistische biker hippie. Elke andere zin eindigt hij met een perverse lach, hetgeen zijn charme alleen maar ten goede komt. Tegen het einde van de film heeft hij nog een geweldige metamorfose als hij als priester gekleed de rechtbank betreed. Biker Lance en priester Lance, wat wil je nog meer?

De hele laatste act van de film is sowieso een juweeltje. Cooper pleegt zijn aanslag en wat daarop volgt is een gevecht tussen bikers, bewakingsmensen, de ME en uiteraard Stone. Mensen vallen bij de bosjes neer, er wordt met motoren door het gerechtsgebouw gereden, een helikopter ontploft, een biker ontploft ook nog en aan het leven van Cooper komt een onverwacht eind. Dit is precies het soort over-the-top actie dat alleen maar eind jaren 80 en begin jaren 90 werd gemaakt.

Voor de bikers zijn ruige mannen gecast en ze rijden op stoere motoren. Ze komen nooit al te snugger over, maar alleen al dankzij hun aantal zijn ze een indrukwekkend gezicht. Wie zijn ogen even van het beeld afhaalt zal opvallen dat ook de soundtrack van bovengemiddeld niveau is. Dit is geen toeval, want hij staat op naam van Sylvester Levay, bekend van onder meer Airwolf. Mede dankzij de muziek wordt een stemming gecreëerd die joviaal begint maar naarmate de film vordert steeds onheilspellender wordt.

Het was de eerste grote rol voor Bosworth en hij moet het dan ook niet van zijn acteertalent hebben. Gelukkig is zijn kapsel alleen al zo schandalig dat je hem bij voorbaat niet serieus kan nemen. Het gebrek aan emotie zo nu en dan is hem dan ook vergeven. Henriksen en Forsythe leveren een beduidend betere prestatie en komen geloofwaardig over als leiders van een bende bikers. Vooral Henriksen lijkt zich lekker te voelen in de huid van Cooper en het zal geen toeval zijn dat hij voor een groot deel van de film zit te lachen.

Voor wie zin heeft in een memorabele actiefilm kan ik Stone Cold dubbel en dwars aanraden. Klein probleem is dat de film niet in Nederland uitgegeven lijkt te zijn, dus je zal er naar op zoek moeten gaan. Wie hem toch weet te bemachtigen heeft niet alleen een leuke actiefilm, maar ook eens heus relikwie. Bosworth is ondertussen een cultfiguur geworden en deze film is daar voor een groot deel debet aan.

[Stone Cold | DVD | Regio: 1]

2 reacties

Opgeslagen onder Cinematiek!

2 Reacties op “Post-apocaliptisch matje

  1. Pingback: Vergeet oma niet | patraversus

  2. Pingback: Alternatieve cowboys | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s