Ouderwets beuken

Het beat ’em up genre kent, afhankelijk aan wie je vraagt, meerdere hoogtepunten. Final Fight, Aliens vs Predator en zelfs Guardian Heroes, ze hebben allemaal hun reputatie verdient. Mijn persoonlijke voorkeur gaat echter al sinds jaar en dag uit naar Sega’s meesterwerk Streets of Rage II. Samen met een partner struin je door donkere straten op zoek naar het hoofdkwartier van Mr. X, terwijl je op de achtergrond uit je dak gaat op de harde techno sound van Yuzo Koshiro.

De mannen van onafhankelijke ontwikkelaar Bombergames delen mijn liefde voor de Streets of Rage serie en begonnen in 2003 met hun Streets of Rage Remake project voor Windows. Na acht jaar zwoegen resulteerde dat eerder dit jaar in de freeware game Streets of Rage Remake v5.0, het officiële eindproduct. Helaas is het Sega ook niet ontgaan en hebben ze via een cease-and-desist brief aan het adres van Bombergames het spel offline weten te halen. Een beetje aan de late kant als je bedenkt dat ze dat acht jaar geleden ook al gedaan konden hebben. Toen v5.0 op de website te downloaden was, was het kwaad natuurlijk al geschied en Streets of Rage Remake circuleert tegenwoordig vrijelijk rond in het ondergrondse circuit.

Remake is meer dan alleen een remake van Streets of Rage II: het is de logische optelsom van alle drie Streets of Rage games op de Mega Drive, aangevuld met obscuur materiaal uit beta’s, de Game Gear games en zelfs foto’s uit magazines. De engine is volledig opnieuw geprogrammeerd door Bombergames en kan door de speler worden aangepast naargelang zijn eigen voorkeuren. Als basis speel je in Streets of Rage III stijl, maar als je liever springt of slaat zoals in deel 2 dan is dat allemaal mogelijk dankzij de verrassend robuuste en veelzijdige engine. Je moet het de ontwikkelaar nageven dat Remake echt net zo aanvoelt als de originele games, hetgeen een indrukwekkende prestatie is gezien ze dit voor elkaar hebben gekregen zonder reverse engineering.

De structuur van het spel verschilt nogal van de Mega Drive klassiekers. Nadat je een karakter hebt gekozen moet je een beginpunt in de stad selecteren. Afhankelijk van waar je begint kom je in andere delen van de stad terecht en krijg je een ander einde, gebaseerd op een van de originele games. De levels zijn grotendeels getrouw aan hun inspiratie, maar zijn vaak aangevuld met vijanden uit een eerder of later deel en ook kan je regelmatig van pad veranderen, waardoor je of in totaal nieuwe levels terecht komt of een in deel van een level uit een ander Streets of Rage spel dat creatief in het huidige level is verwerkt. De originele levels zijn als het ware in stukken geknipt – 93 om precies te zijn – en tot één geheel aan elkaar geplakt. Een beat ‘em up met variatie, het moet niet gekker worden.

Hoewel Remake gemaakt is voor moderne PCs is de oude gepixeleerde Streets of Rage look gelukkig behouden. Sterker nog, een heleboel graphics zijn direct geïmporteerd uit de Mega Drive games. Wel zal je meer kleur en detail in de sprites en achtergronden zien dan voorheen en ook het aantal lagen parallax scrollende achtergrond is verhoogd. Omdat omgevingen en vijanden uit deel 1 ook in Remake zijn verwerkt moesten deze eerst opnieuw getekend worden en qua stijl valt het allemaal niet zo uit de toon zoals je misschien zou verwachten van een onafhankelijk project. Remake ziet er eigenlijk uit alsof het een verloren Sega Saturn game is en dat mag je ook in 2011 als een compliment opvatten.

Er zijn maar liefst 19 speelbare personages, hoewel een groot deel hiervan wel variaties zijn op de standaard helden. Drie varianten van Axel en Blaze zijn misschien een beetje teveel van het goede, maar er zijn ook personages die tot nu toe nooit speelbaar waren zoals Mr. X en een beta versie van Streets of Rage II Max. Adam uit de originele Streets of Rage is opnieuw getekend en speelbaar met allerlei nieuwe moves. Personages die in Streets of Rage III unlockable waren zijn ook hier speelbaar, inclusief karikatuur Ash die om begrijpelijke reden uit de Westerse release was gehouden door Sega. In een verwijzing naar Streets of Rage kan je ook gebruik maken van politie back-up, die wel erg ver gaan in hun police brutality om de straten veilig te houden.

De Streets of Rage serie kenmerkt zich niet alleen door zijn rauwe grafische stijl, maar ook zeker door de harde soundtracks van Yuzo Koshiro en Motohiro Kawashima. De muziek van de eerste twee games klinken als een heerlijke mix van Detroit techno en Europese house, perfect voer voor de hongerige geluidschip van de Mega Drive. De muziek in Streets of Rage III is van minder kaliber, ongetwijfeld doordat de heren gebruik maakten van een zogeheten Automated Composing System tijdens het componeren van de muziek. Des te indrukwekkender dus dat de geremixte muziek in Remake ook van de Streets of Rage III soundtrack nog respectabele nummers weet te maken.

Vijf remixers hadden de lastige taak om 76 legendarische nummers eer aan te doen en dat is ze heel aardig gelukt. De muziek is nou uitgevoerd in verschillende stijlen, maar allemaal nodigen ze uit om het volume wat hoger te draaien. Het is geen gemakkelijke taak om de muziek van grootheden als Koshiro eer aan te doen, maar het is de mannen van Bombergames gelukt om underground artiesten als Gecko Yamori–duidelijk een fan van Prodigy–aan het project te binden en het resultaat mag er zijn. De geluidseffecten zijn opnieuw opgenomen van een Mega Drive en herbewerkt om net zo goed te klinken als je herinnert.

Alsof drie games herinterpreteren tot één nieuwe nog niet genoeg was, puilt Remake ook nog eens uit van de extra’s. Battle Mode mag natuurlijk niet ontbreken, maar er is onder andere ook een Boss Rush modus, een volleybal modus en een winkel waar je je hard verdiende centen om kan zetten in allerlei extra’s. Als ultieme toegift is er ook nog SORmaker, een programma waarmee je je eigen levels kan creëren. Het heeft dan wel acht jaar geduurd eer het klaar was, maar je wordt als gamer verwend op een ongekende manier, des te meer gezien het een freeware game is.

De eerlijkheid gebied me wel om te zeggen dat Remake niet zonder zijn fouten is. Levels waarbij je op een motor dan wel jetski zit komen bijvoorbeeld net iets te vaak voor als je pech hebt met het kiezen van je levels. Ook is het spel niet helemaal vrij van bugs. Zo liep ik met mijn medespeler naar de kamer van Mr. X, maar bleef het spel hangen tijdens de fade-out omdat Blaze per ongeluk Axel vastpakte in de deuropening. Het viel me ook op dat het Engels niet altijd van even hoog niveau is. Verder vind ik het dubieus dat Bombergames er prat op gaat dat ze geen regel van de originele code hebben hergebruikt, maar tegelijkertijd wel grootschalig sprites, achtergrond artwork en geluidseffecten hebben gerecycled.

Ach ja. Streets of Rage Remake is duidelijk een werk van liefde, gemaakt in de vrije tijd van alle participanten om gratis door fans gespeeld te worden, dus de fouten zijn makkelijk door de vingers te zien. Hoewel Sega natuurlijk in haar recht staat om een project als dit van het internet te halen had ik liever gezien dat ze zich ervan bewust zijn dat Streets of Rage nog steeds leeft onder de fans. Gelukkig hoef je Remake maar in Google in te voeren om het te vinden en kan je na een korte download ook zelf weer even terug naar een tijd waar burgers niet alleen het heft, maar ook stalen pijpen, zwaarden en honkbal knuppels in hun eigen handen mochten nemen.

[Streets of Rage Remake v5.0 | PC | Windows 7]

2 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

2 Reacties op “Ouderwets beuken

  1. Pingback: Lompe ninjas, groene helden | patraversus

  2. Pingback: Vechten op de oude manier | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s