Vaderliefde

Op 16 april 2010 schreef de jonge Amerikaanse regisseur danike567 geschiedenis met zijn bewerking van Best Cry Ever. Door een hele aflevering van het programma Intervention van A&E Network tot een short van 38 seconden te hersnijden pakte hij een hele generatie bij hun lurven en kladden en raakte ze tot in de emotionele kern. Maar liefst 20 miljoen kijkers hebben de korte film intussen gezien, een aantal waar veteranen als Spielberg en Scorsese slechts van kunnen dromen. Het ongehoorde aantal kijkers betekende tevens een definitieve doorbraak van het post-serieuze drama, waarbij ernstig leed ook in een ander licht bekeken kan worden.

Best Cry Ever verteld met slechts één monoloog het aangrijpende verhaal van oud amateur bokser Rocky Lockridge. Lockridge zit door zijn drugsverslaving helemaal in de put en is niet alleen dakloos, maar dankzij een hersenbloeding ook kreupel. De film opent met de monoloog van zijn, voor de kijker naamloze, zoon. Met veel moeite weet de zoon verbaal over de hele geschiedenis met zijn vader heen te stappen en uiteindelijk, met een brok in de keel van emotie, vertelt hij tegen zijn vader wat de kijker op dat moment al lang doorheeft: “I still love you!

Wat volgt is een hele lange stilte en net als je denkt dat Lockridge zich helemaal in zichzelf terug trekt volgt zijn legendarische antwoord. Lockridge ontploft in een glorieuze explosie van emotie en overspoelt zijn zoon met een cascade van gehuil. Hij weet dit gebrul maar liefst 23 seconden vol te houden en als kijker kan je niet anders dan ook zelf hevig geëmotioneerd zijn. De film eindigt als Lockridge is uitgehuild en het is aan de kijker om zelf een antwoord te formuleren op de centrale vraag die Best Cry Ever aan haar publiek stelt.

Het is moeilijk voor te stellen dat een tot dan onbekende regisseur als danike567 het hele internet kon verassen met een meesterwerk als Best Cry Ever. Het bronmateriaal was redelijk obscuur en de keuze om het opnieuw te bewerken tot een post-serieus drama was een riskante zet. Enkele jaren eerder dook er al een bewerking van Paul Jambers’ meesterlijke portret van alcoholist Renee Jacques op het internet, hetgeen gezien wordt als de grondlegger van het post-serieuze drama genre, maar Renee Jacques was echter slechts een regionaal fenomeen. Best Cry Ever daarentegen kenmerkt zich door zijn beknoptheid en oprecht emotionele scenario en kon ongehinderd door taalbarrières zich over de hele wereld manifesteren. Uiteraard via Youtube, de videodienst die zowel Hollywood als de gevestigde homecinema orde nog steeds op hun grondvesten doet schudden.

Sommige recensenten stellen dat het uitzonderlijke leed vertoond in Best Cry Ever te ver gaat en nooit herbewerkt had mogen worden. Ikzelf ben van mening dat het leed van dusdanig universeel karakter is dat het voor iedereen herkenbaar is en dat we daarom niet onze ogen moeten sluiten voor iets dat in de kern eigenlijk alleen maar valt te omschrijven als oprechte liefde. Voor iedereen die nog een keer het gevoel van liefde wil voelen, ga je gang en geniet!

[Best Cry Ever | Youtube]

2 reacties

Opgeslagen onder Media nieuwe stijl

2 Reacties op “Vaderliefde

  1. I.M. Geilworst

    +1 voor “post-serieus drama”

  2. Pingback: Zware burtatie | patraversus

  3. Pingback: Schnitzels! | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s