Groene omeletten

De meningen waren verdeeld toen Nintendo in 1995 Super Mario World 2 – Yoshi’s Island op de Super NES uitbracht. Met baby Mario op zijn rug gaat Yoshi op pad om baby Luigi te redden en de unieke tekenstijl kan niet anders als kinderlijk bestempeld worden. Maar vergis je niet, onder de grof getekende krijtstrepen gaan superstrakke controls en geniaal level design schuil. Smaken verschillen, maar Yoshi’s Island was een feest om te spelen.

In 1998 kwam Nintendo met Yoshi’s Story op de proppen. Baby Mario zat niet langer op je rug, maar de tekenstijl was nog steeds kinderlijk, zij het op een andere manier. Van het geniale level design was echter weinig overgebleven. Iedereen was het er wel over eens dat dit niet de ideale opvolger was van één van de beste spellen op de Super NES. Nintendo liet gamers acht jaar wachten op het echte vervolg, maar nog meer dan Yoshi’s Story stelt de DS versie teleur. Sterker nog, het doet pijn om dit misbaksel te spelen. Yoshi’s Island DS is de ultieme teleurstelling.

Op het eerste gezicht is er helemaal niks aan de hand. Als je het spel opstart wordt in het intro de gebeurtenissen uit Yoshi’s Island samengevat, waarna het achtergrondverhaal van Yoshi’s Island DS uit de doeken wordt gedaan. Wat blijkt, nadat de eerste poging om baby Mario en Luigi te kidnappen is mislukt, probeert Bowser het gewoon nog een keer. Eenmaal gestart dan ziet het level select scherm er precies hetzelfde uit als op de Super NES. Beter goed gestolen dan slecht verzonnen is het motto hier. En dat is ook waar de schoen al vrij snel zal wringen. Pak ‘m beet zeventig procent van het spel is thematisch en functioneel gestolen uit Yoshi’s Island en de overige dertig procent zit niet altijd even goed in elkaar.

Om te beginnen doet de tekenstijl denken aan een schonere versie van die uit het Super NES origineel. Het is nog steeds heel kleurrijk en de sprites zijn allemaal opnieuw getekend in een strakkere stijl. De sprites zijn allemaal een maatje groter dan voorheen en dat zorgt meteen voor een wezenlijk probleem, want de resolutie van een DS scherm is immers een paar maten kleiner dan die van een Super NES scherm. Het is ook nog eens een van de zeldzame spellen die allebei de DS schermen gebruikt, waardoor de actie verticaal georiënteerd is. Dankzij de grotere sprites en relatief lagere beeld resolutie is je beweegruimte toch al niet ideaal, maar als je ook nog constant rekening moet houden met troep die vanaf het bovenste scherm naar beneden komt vallen dan wordt het al snel irritant.

De combinatie van te weinig ruimte op het beeld en de verticale oriëntatie van de actie zijn op zich al genoeg om het spel te verpesten, maar de developers moesten ook nog per se een gimmick in het spel stoppen. In Yoshi’s Island speelde je alleen met Yoshi (en af en toe Baby Mario) door 54 zeer gevarieerde levels. In de DS versie zal je geregeld van partner moeten veranderen: behalve Mario krijg je ook Peach, Donkey Kong, Wario en Baby Bowser op je rug. Allemaal kunnen ze iets anders: Peach kan je omhoog laten zweven, Donkey Kong kan zich vasthouden aan lianen, Wario kan met magneten spelen en Baby Bowser kan Yoshi vuurballen laten spuwen i.p.v. eieren schieten.

Het verwisselen van baby betekent dat de flow van het spel regelmatig onderbroken moet worden. Ook is het niet altijd duidelijk welke baby je nodigt hebt om het optimale pad in een level te volgen. Daar sta je dan met Mario, terwijl je eigenlijk Peach nodig hebt omdat boven in beeld een paar platformen te zien zijn. Terwijl je staat te twijfelen of je verder moet gaan schiet iets opeens een cactusbal tegen je kop vanuit de blinde ruimte tussen de schermen. En dan mag je weer achter Mario aanrennen om ‘m bij z’n luier te grijpen met je tong…

In het origineel raakte je op den duur vanzelf wel gewend aan Mario’s gejammer, maar hier heb je een heus koor aan baby’s om je gek te maken. Mijn minst favoriet is het geblèr van Peach – ze huilt toch een stuk leuker als volwassen vrouw in Super Princess Peach. De andere sound effects zijn een mix tussen die van Yoshi’s Island en Yoshi’s Story, gecomplementeerd met totaal nieuwe. Ook nieuw is de achtergrondmuziek. In tegenstelling tot de memorabele deuntjes uit het origineel is de muziek hier nogal vergeetbaar. Met name de muziek voor grotten en kastelen is verbazingwekkend slecht. Tja.

Zou het tijdens de planningsfase bij iemand zijn opgekomen dat het wellicht beter was geweest om de kleinere Super NES sprites te recyclen en de actie tot één beeldscherm te beperken? Yoshi’s Island was immers ook nog best te spelen op de GameBoy Advance en dat systeem had een nog lagere beeldresolutie dan de DS. Zelfs Super Princess Peach – het domme blondje onder platform games – maakte deze simpele fouten niet. Waar was de kinderbescherming toen Miyamoto’s kinderen mishandeld werden?

Beter nog, waar was Miyamoto toen de prutsers van Artoon het succes van Yoshi’s Island via reverse engineering probeerden te reproduceren? Toen Pinobee op de GameBoy Advance uitkwam was al snel duidelijk dat deze studio niet veel nieuws had te bieden. Dat werd andermaal bevestigd toen ze voor Microsoft Blinx the Time Sweeper ontwikkelden. Maar weinig mensen zullen ooit The King of Fighters EX – Neoblood gespeeld hebben en kunnen dus niet weten tot wat voor een walgelijke daden deze lui in staat zijn. Bij Nintendo hadden ze dat echter wel moeten weten! Ik vraag mij af hoeveel vriendendiensten er wel niet verleend werden toen Artoon voor Nintendo Yoshi’s Universal Gravitation mocht ontwikkelen. Hoe ze na die flop Dr. Frankenstein mochten spelen met het nog levende lichaam van Yoshi’s Island zal voor altijd een mysterie blijven. Artoon als bedrijfsnaam is in 2010 ten onder gegaan, maar ze leven nog voort in moederbedrijf AQ Interactive. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus let in het vervolg even op als je die naam op het doosje van je nieuwe game ziet pronken.

De onkunde van de developer blijkt niet alleen uit bovengenoemde problemen met te grote sprites en het (aan de DS inherente) probleem dat er in de blinde ruimte tussen de beeldscheren ook nog veel gebeurd. Je merkt het ook aan levels die te lang doorgaan. Er zijn vijftig levels (verdeeld over vijf werelden), vier minder dan in het origineel. Om dit te compenseren zijn de levels langer gemaakt. Het is al niet zo’n feest om te spelen, maar vaak wil je gewoon dat een level klaar is terwijl je dan nog een heel stuk voor de boeg hebt. Je krijgt bijna het gevoel dat men te enthousiast was tijdens het maken van dit spel. Nieuwe sprites, levels die langer zijn en meerdere baby’s om op je rug mee te nemen. Als het goed was uitgevoerd zou je ongekende waar voor je geld krijgen.

Helaas werkt het eindproduct gewoon niet goed. Het is een claustrofobisch geheel, waarbij je constant twee schermen in de gaten moet houden terwijl je als het ware als bus fungeert om bij de volgende halte van baby te wisselen. Het spreekt boekdelen over Nintendo dat ze het niet erg vinden om de goede naam van een van de beste 2D platformgames uit de geschiedenis zo te grabbel te gooien. Yoshi’s Island DS bewijst eens te meer dat er meer komt kijken bij het maken van een goede game dan elementen uit een topper kopiëren. Als je geen kaas hebt gegeten van goed level design dan houdt het al snel op. Wil je toch een goede Yoshi game spelen op zakformaat, tik dan gewoon Super Mario Advance 3 ergens op de kop. Tenzij je een DSi of geen GBA hebt natuurlijk. Dan moet je gewoon je Super NES maar aansluiten op je tv.

[Yoshi’s Island DS | Nintendo DS | Regio: Europa]

8 reacties

Opgeslagen onder Digi-taal

8 Reacties op “Groene omeletten

  1. Pingback: Huilen met Princess Peach | patraversus

  2. Pingback: Alweer bestolen! | patraversus

  3. Pingback: Pufloos doorvliegen | patraversus

  4. Pingback: Naar nieuwe hoogtes zuigen | patraversus

  5. Pingback: In de schaduw van het verleden | patraversus

  6. Pingback: Blijf van de aarde af! | patraversus

  7. Pingback: Nu nog moeilijker! | patraversus

  8. Pingback: Nieuwe kleren voor oude man | patraversus

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s